تجلّی امام حسین علیه‌السلام‌، همدوش تجلّی خداست.

همه‌ی اهل‌بیت كشتی نجاتند، امّا كشتی امام حسین سریع‌تر است و وقتی كه حركت می‌كند، سایر كشتی‌ها كنار می‌كشند و راه را برای آن باز می‌كنند. امام حسین علیه‌السلام رو به خدا سریع است، تجلّی خدا هم به سوی او سریع است. راه خدا سخت است، امّا با امام حسین، خیلی آسان و كم كار است.

امام حسین عليه‌السلام مجرا و نهري بين خدا و خلق است. هر كس محاذی او شود او را به بالا می‌برد. وقتي با امام حسین، كارت اصلاح شد؛ عبادتت هم تمام شد؛ دنيا هم تمام شد و به جاي اصلي خودت رفته‌اى.

شخصی بود كه چندان مقیّد به احكام شرع نبود، ولي هر وقت در مسيرش به بيرق و پرچم مجالس عزاداري امام حسین عليه‌السلام برمي‌خورد، به حضرت سلام می‌داد. آن شخص از دنیا رفت و در قیامت، پرونده‌ی اعمالش را رسیدگی‌ كردند و دیدند جهنّمی تمام عیار است؛ لذا حكم صادر شد كه او را به جهنّم ببرند. ملائكه پرونده‌ی او را گرفتند و او را به سمت جهنّم بردند. در بین راه آن شخص، بيرق امام حسین عليه‌السلام را ديد؛ محكم ایستاد و به ملائكه‌ای كه او را می‌بردند، گفت: «من در دنیا هیچ وقت، بدون سلام كردن از این بیرق‌ها رد نشده‌ام و الان هم باید بروم یك سلام بكنم؛ بعد با شما به جهنّم می‌آیم» ملائكه گفتند: «نمی‌شود، كار تو تمام است و باید به جهنّم بروی».

تا این گفتگو بین آنها درگرفت، حضرت اباعبدالله علیه‌السلام، كه پای بیرق ایستاده بودند، یك نگاه به آنها كردند و با همین نگاه، آن شخص و ملائكه‌ی همراهش، خود را در حضور حضرت مشاهده كردند. حضرت فرمودند: «گفتگوی شما بر سر چه بود؟» ملائكه، پرونده‌ی اعمال آن شخص را تقدیم حضرت كرد. حضرت نگاهی به آن كرد و به آن شخص فرمودند: «این چیه؟» یعنی چیز خوبی نیست و پرونده را به ملائكه پس دادند. ملائكه هم راه افتادند تا آن شخص را به جهنّم ببرند، امّا در بین راه متوجه شدند كه به سمت بهشت می‌روند! خیلی تعجّب كردند. به پرونده‌ی آن شخص نگاه كردند، دیدند حضرت با همان نگاهشان زیر نامه‌ی اعمال آن شخص نوشته‌اند: «يا مُبَدّلَ السَيّئات بالحسنات» اي كسي كه بدي‌ها را به خوبي تبديل مي‌كنى!» ملائكه هم آن شخص را به بهشت بردند و تحویل دادند.

از استاد حاج اسماعیل دولابی