تخته پاك كن

زهی عشق زهی عشق که ماراست خدایا ..... چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا
چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشید ……...... چه پنهان و چه برهان و چه پیداست خدایا
فـتــــادیم فـتـادیــم بـدانـســــان که نخیــــزیـم ............ ندانیم ندانیــــــــم چه غوغــــــــاســت خدایا
زهـــی مــاه زهــی مـاه زهـی بــاده حــــمـرا ….. کـه مـرجـان و جـهــــان را بیــاراســت خــدایــا
فــرو تاخــت فرو تاخــت شـهـنـــشاه ســــواران ……..... زهی گَــرد زهــی گَرد که برخاست خــدایــا
چـه نقـشـسـت چه نقشست بر این صفـحه دلها ………... غریبــست غریبــست ز بالاسـت خــدایــا
خمُــش باش خمُــش باش که تا فــاش نگــردد ……... که اغــیار گرفـتسـت چــــپ و راســت خدایا
از آن آب چنـــانـســــت کـه مــا چــرخ زنـانـــیــم ....... نه از کـــــف و نه از دف و از نـاســــت خدایا
نه دامســت و نه زنجــیر همــه بســته چرائیـم ………... چه بندســت و چه زنجـیر که بر پاست خدایا

بر گرفته از دیوان شمس سروده جاودان مولانا