تخته پاك كن

در کتاب « صلوات » حضرت ابراهیم ( ع ) نقل شده است که : حضرت ابراهیم ( ع ) به تابوت نگاه کرد ، خانه حضرت محمّد ( ص ) ، خاتم پیامبران را دید ، و دید که در سمت راست او ، حضرت امام علی بن ابیطالب ( ع ) می باشد . ناگاه شکل بزرگ نورانی را مشاهده کرد که در آن نوشته شده بود : « این جانشین و برادر او می باشد که یار و یاور اوست . »

حضرت ابراهیم ( ع ) عرض کرد : « پروردگارا ! خداوندگار من ! آقای من ! این آفریده شریف و بزرگوار چه کسی است ؟ »

خداوند متعال وحی کرد : « این ، بنده من  برگزیده من و شروع کننده و پایان دهنده است و این جانشین ، وارث او می باشد . »

حضرت ابراهیم ( ع ) عرض کرد : « پروردگارا ! شروع کننده و پایان دهنده چه کسی است ؟ »

خداوند فرمود : « این محمّد است ؛ برگزیده و بهترین آفریده من و حجت بزرگ من در بین آفریده هایم . آن موقع که حضرت آدم در بین گل و آب بود ، من او را پیامبر و دوست خویش قرار دادم . سپس در آخر زمان او را به پیامبری مبعوث می کنم تا دین مرا کامل ساخته و به وسیله او ، رسالت ها و انذارهای خویش را پیایان می دهم . این شخص هم علی است ، برادر و صدیق اکبر او . و من پیش از اینکه آسمان ها و زمین و ساکنانش را بیافرینم ، به خاطر علمی که به قلب های آنها داشتم ، و از آنجایی که من آگاه و دانا می باشم ، بین این دو نفر ، پیوند برادری برقرار ساختم ؛ هر دو را انتخاب کرده و بر آنان صلوات و درود فرستادم و هر دو را مبارک و پاک و پاکیزه و خالص ساختم و افراد پاک و نیک را از فرزندان و نسل این دو نفر قرار دادم . »

مقامات معصومین ( علیهم السلام ) در کتاب حضرت ادریس ( ع )

در صحیفه حضرت شیث  که آن را از پدرش حضرت آدم ( ع ) به ارث برد ، آمده است : « نگاه حضرت آدم ( ع ) به نوری درخشان افتاد که آن نور ، همه فضا ، از مشرق تا مغرب را روشن کرده بود . آن نور ، بالا و بالاتر رفت تا اینکه به باطن و ملکوت آسمان رسید . سپس به من نگاه کرد . ناگاه دریافتم که آن نور ، نور محمّد پیامبر خدا ( ص ) است که گرداگرد عالم را فرا گرفته و عطر خوشش در همه جا پیچیده است . در این هنگام ، چهار نور ، که از نظر درخشندگی و روشنایی شبیه ترین چیز به نور پیامبرخدا ( ص ) بودند ، از راست و چپ و جلو و عقب ، اطراف آن حضرت ( ص ) را گرفتند ... تا اینکه خطاب آمد که : « ای آدم ! این نورها ، وسیله تو و وسیله همه آفریدگان من هستند که بدان رستگار می شوند ... این نور احمد ، آقای آنها و آقای آفریدگان من است . من با علم خویش او را انتخاب کردم و نام او را از نام خود برگرفتم ؛ من محمودم و او ، احمد است و این شخص ، برادر و وزیر اوست که او ( احمد ) را به وسیله او ( علی ) یاری دادم ... سپس به تمامی دل های پیامبران برگزیده ام ، نگاه کردم ، دیدم که محمد ، برگزیده مخصوص و بنده خالصم ، مطیع ترین بنده ام بوده و خیرخواه ترین شخص برای بندگانم هست . من او را با آگاهی و شناخت برگزیدم ، نامش را بلند کرده و در کنار نام خویش قرار دادم . سپس دیدم که دل های خاندان و فرزندان او هم همرنگ دل اوست ، پس آنها را هم به محمّد پیوند داده و وارثان کتاب وحی و جایگاه های حکمت و نور خویش قرار دادم و سوگند یاد کرده ام و عهد و پیمان بسته ام که هرکس به ملاقات من بیاید ، در حالی که به یگانگی من ایمان داشته و به ریسمان دوستی آنها چنگ زده باشد ، هیچگاه به آتش دوزخ ، مجازات نمی شود . »

المراقبات ، تألیف عارف کامل میرزا جواد آقا ملکی تبریزی