تخته پاك كن

عبد الله بن يحيى نزد امير مؤمنان (ع) آمد در جلوی آن حضرت يك تخت بود حضرت  فرمود؛ بنشین! وقتی عبدالله بن یحیی بر روی تخت نشست ،آن تخت  چرخيد و او با سر بر زمين خورد و سرش  به شدت زخمی شد   و خون از آن  روان شد .

 

پس آن حضرت آبى خواست و خون  سر عبدالله بن یحیی را شست سپس او را نزد خود فرا خواند حضرت دست بر آن كشيد و آب دهن بر زخم او ماليد، فورا زخم  بهم چسبيد و گويا هيچ آسيبى بدان نرسيده، سپس فرمود: اى عبد الله سپاس خدا را كه محو گناهان شيعه ما را در دنيا به گرفتارى آنها  در دنیا مقرر داشت، تا طاعتشان سالم بماند و مستحق ثواب آن باشند.

 

عبد الله گفت: اى امير مؤمنان بواسطه این سخن به من فائده رساندى و به من  علمی آموختی و لی  اگر صلاح بدانید  آن گناهى را كه به خاطر آن در اين مجلس گرفتار بلا شدم معرفی کن  تا دوباره مرتکب آن گناه نشوم ؟ 

 

حضرت  فرمود؛  این بلائی که به آن گرفتار شدی به خاطر این بود که  هنگام نشستن «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ*  نگفتى  و خدا  اثر شوم  اين  و ترك وظيفه را  در قالب چنین بلایی به تو نشان داد .تا   تو را از آن بی ادبی پاک کند.

 

سپس حضرت فرمود: رسول خدا بمن فرمود؛ هر كار مهمى كه در آن بسم الله گفته نشود ناتمام است .

 

عبدالله بن یحیی می گوید عرض کردم: پدر و مادرم به قربان شما یا امیرالمومنین(ع) از اين پس«بسم الله» گفتن را رها نمی کنم. سپس حضرت  فرمود؛ در اين صورت از آن  بهره‏مند می‌شوى و  بوسیله آن خوشبخت می‌گردى.